Βραδιά γαλλικής μουσικής & ποίησης
Η γαλλική κουλτούρα που έχει υμνήσει μέσα από όλες τις τέχνες ανά τους αιώνες τον ελληνικό πολιτισμό πάντα αναζητά στο αρχαιοελληνικό πνεύμα την ευρωπαϊκή της ταυτότητα και ρίζα. Στο «Απομεσήμερο ενός Ποιητή», τα έργα ζωντανεύουν μέσα από ένα πρωτότυπο, κρυστάλλινο, αλλά και αισθαντικό μουσικό σχήμα. Η άρπα, όργανο που θυμίζει τη λύρα του Απόλλωνα, συναντά το φλάουτο, σύμβολο του θεού Πάνα. Μαζί με τη βιόλα από την οικογένεια των εγχόρδων της Δύσης και την ανθρώπινη φωνή θα ερμηνεύσουν έργα Γάλλων συνθετών με αναφορές στην ελληνική παράδοση και μυθολογία, μεταξύ άλλων των Ντεμπυσσύ, Φωρέ, Ραβέλ. Τις μουσικές ερμηνείες ενώνει ο ποιητικός λόγος των Απολινέρ, Μπωντλέρ, Μαλαρμέ. Από το γνωστό ποίημα του τελευταίου είναι εμπνευσμένος και ο τίτλος της βραδιάς.
Λίγα Λόγια για τα Έργα
Με τίτλο εμπνευσμένο από το Απομεσήμερο ενός Φαύνου του Claude Debussy, η βραδιά δίνει τον τόνο της με το πιανιστικό έργο Claire de Lune σε μετεγγραφή από το Dryades Quartet. Μέσα σε μια ονειροπόληση με το τραγούδι (μετά το όνειρο) Après un rêve του Gabriel Fauré, το Syrinx για σόλο Φλάουτο λίγο μετά ζωντανεύει το μύθο του Πανός.
Η Pavane, ένα νεανικό πιανιστικό έργο του Maurice Ravel, ακολουθεί ως εισαγωγή στα χρώματα της μεσογείου που μέσα στο κλίμα του μουσικού εξωτισμού είχε εμπνεύσει τον Γάλλο συνθέτη με καταγωγή από τα Πυρηναία για πολλά κορυφαία του έργα.
Το 1905 ο Maurice Ravel λαμβάνει τους στίχους από Πέντε Ελληνικά Δημοτικά Τραγούδια της Χίου από το φίλο του, με γαλλικές και ελληνικές ρίζες, Μισέλ-Ντιμιτρί Καλβοκορέσι. Ήδη ευαισθητοποιημένος ο συνθέτης από τον πίνακα του Ντελακρουά «Η Σφαγή της Χίου» γράφει ένα κύκλο τραγουδιών δημιουργώντας μουσικές εικόνες από την ελληνική λαϊκή παράδοση:
Το ξύπνημα της Νύφης, Κάτω στον Άγιο Σίδερο, Ποιος Ασίκης σαν κι εμένα, το τραγούδι των μαστιχοσυλλεκτών και το πολύ γνωστό και χαρούμενο Γιαρούμπι.
Δύο τραγούδια για φωνή και φλάουτο του Albert Roussel (1869-1937) δίνουν μελωδία σε δύο ποιήματα του Pier de Ronsard (1524-1585), θαυμαστή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.
Ο μοναχικός απόηχος του φλάουτου εμπλουτίζεται από την Βιόλα και την Άρπα για την Τρίο Σονάτα του Debussy που θυμίζει με τη περιδίνηση των μουσικών τρόπων της σύνθεσης, ηχοχρώματα από αρχαιοελληνικές κλίμακες.
Καθώς το Απομεσήμερο φεύγει, με το ερωτικό κάλεσμα του Ερίκ Σατί, το γνωστό τραγουδημένο βαλς, Je te veux, ο Ποιητής επιστρέφει στους νυχτερινούς μποέμ κύκλους των ποιητών του Παρισιού.
Το πρόγραμμα
Claude Debussy, Claire de lune
Gabriel Fauré, Après un rêve ιταλικό ποίημα ανωνύμου σε ελεύθερη απόδοση του Romain Bussine
Claude Debussy, Syrinx
Maurice Ravel, Pavane, σε ενορχήστρωση Γιάννη Γκίκα
Maurice Ravel, Cinq mélodies populaires grecques (Πέντε Ελληνικά Δημοτικά Τραγούδια) σε μετάφραση του Michel–Dimitri Calvocoressi και ενορχήστρωση Σπύρου Ρέγγη
-
Ξύπνησε, πετροπέρδικα (Chanson de la mariée)
-
Κάτω στον Άγιο Σίδερο (Là-bas, vers l’église)
-
Ποιος Ασίκης (Quel galant m’est comparable)
-
Άντζελος είσαι μάτια μου, Το τραγούδι των μαστιχοσυλλεκτών (Chanson des cueilleuses de lentisques)
-
Γιαρούμπι (Tout gai !)
Albert Roussel, Δύο ποιήματα του Ronsard
-
Rossignol, mom mignon…
-
Ciel, aer, et vens…
Claude Debussy, Τρίο Σονάτα για Φλάουτο, Βιόλα, Άρπα
-
Pastorale: Lento, dolce rubato
-
Interlude : Tempo di minuetto
-
Finale: Allegro moderato ma risoluto
Erik Satie, Je te veux, Σε θέλω, τραγουδημένο βαλς σε ποίηση Henry Pacory και ενορχήστρωση Γιάννη Γκίκα
Συμμετέχουν: Κάτια Πάσχου (σοπράνο / αφήγηση), Μελίνα Μακρή (φλάουτο), Κρυσταλία Γαϊτάνου (βιόλα), Ευαγγελία Κιοσόγλου (άρπα)
